神农尝百草

神农尝百草  เสินหนงลิ้มรสสมุนไพร

神农是传说中医药的发明者。据说神农有一种特殊的本领,不论什么草药,只要他亲口尝一尝,就能知道有没有毒,有什么功效。

ในตำนานเสินหนงเป็นผุ้ค้นพบการแพทย์แผนจีน  กล่าวกันว่าเสินหนงมีความสามารถพิเศษอย่างหนึ่งคือ  ไม่ว่าสมุนไพรอะไร  ขอแค่ให้ได้ลองชิม  ก็สามารถรู้ได้ว่ามีพิษหรือมีสรรพคุณอะไร

有一天,神农遇到了一个特殊的病例,修改了好几次药方,还是不见效,神农想:“难道这种病真的治不好吗?不!一定有办法治的!只是对症的药我还没有发现罢了。”

มีวันหนึ่ง  เสินหนงพบโรคประหลาดโรคหนึ่ง  เปลี่ยนยาแล้วหลายครั้งก็ยังไม่ได้ผล  เสินหนงคิดว่า  หรือว่าโรคนี้จะไม่สามารถรักษาได้จริงๆ?  ไม่ซิ! ต้องมีวิธีรักษาซิ!  เพียงแต่ข้ายังไม่ค้นพบยาที่ใช้รักษาโรคนี้ก็เท่านั้น

于是神农背起行囊,上山采药。山坡上,野草随风起舞,仿佛对他说:“快来吧!我就是你要找的草药!”神农东寻西找,一边尝野草,一边做记录。尽管有些野草又苦又涩难以下咽,神农还是强忍着吃了下去。尝到了有毒的草,就拿出随身带着的解毒药吃,解去毒性。

ดังนั้นเสินหนงจึงแบกเป้สัมภาระขึ้นเขาเก็บยา  บนเนินเขาหญ้าป่าพลิ้วไหวคล้ายกับจะบอกเขาว่า  รีบมาเถอะ  ข้าก็คือสมุนไพรที่ท่านต้องการหา   เสินหนงชิมสมุนไพรไปพลาง  จดบันทึกไปพลาง  แม้ว่าสมุนไพรบางอย่างทั้งขมทั้งฝาดยากที่จะกลืน  เสินหนงก็กล้ำกลืนฝืนกินลงไป  ชิมถูกสมุนไพรมีพิษ  ก็กินยาแก้พิษที่พกติดตัวมาเพื่อล้างพิษ

太阳西斜的时候,神农还是没有找到需要的药草。他焦急地抬起头,看了看天边的云霞,心想:“实在不行的话,就明天再来吧。”这时,神农忽然发现远处有一朵黄色的野花,在微风中亭亭玉立。神农想:“或许是它呢!让我最后尝一次吧。”他走过去,折了一截长着黄花的野草,嚼了嚼咽进肚子。不一会儿,神农变了脸色。他开始全身抽搐,肚子有如刀绞一般的疼,似乎有谁用剪刀在剪他的肚子。神农习惯性的去莫解药,可偏偏解药已经用完了。

เมื่อแสงตะวันใกล้ลัดขอบฟ้า  เสินหนงยังหายาสมุนไพรที่ต้องการไม่พบ  เขาเงยหน้ามองฟ้าอย่างร้อนใจ  ในใจคิด  หากไม่พบจริงๆ  ค่อยหาใหม่พรุ่งนี้เถอะ  ณ ตอนนี้  เสินหนงก็เหลือบไปเห็นหญ้าป่าดอกสีเหลืองพุ่มหนึ่งชูช่ออยู่กลางสายลม  เสินหนงคิดว่า  อาจจะเป็นต้นนี้ก็ได้นะให้ข้าลองชิมเป็นครั้งสุดท้ายเถอะ   เขาเดินเข้าไปหักหญ้าป่าดอกสีเหลืองนั่นท่อนหนึ่งเคี้ยวแล้วกลืนลงไป  สักพักหนึ่ง  สีหน้าของเสินหนงก็เปลี่ยนไป  เขาเริ่มเป็นตะคริวทั้งตัว  ท้องก็ปวดราวกับมีดกีด   คล้ายกับมีใครนำกรรไกรมาตัดลำไส้   เสินหนงควานหายาแก้พิษ  แต่ยาแก้พิษกลับใช้หมดไปแล้ว

神农痛得蜷曲成一团,在草地上直打滚。他知道自己快不行了,于是用尽全身力气爬到刚才吃的那种毒草边, 掐了一棵含在嘴边。他要用自己的死,告诉人们这是一种剧毒的草。

เสินหนงปวดร้าวจนตัวขดตัวงอกลิ้งไปบนพื้นหญ้า  เขารู้ตัวว่าใกล้จะไม่ไหวแล้ว  ดังนั้นจึงพยายามปีนไปข้างหญ้าพิษที่เพิ่งกินเข้าไป  และเด็ดมาอมไว้ในปาก  เขาต้องการใช้ความตายของตัวเอง  บอกกับผู้คนว่านี่คือหญ้าชนิดหนึ่งที่มีพิษรุนแรง 

为了给他人治病,神农献出了生命。后来,人们就把这种毒草称作“断肠草”。

เสินหนงอุทิศตนเพื่อรักษาผู้อื่น  ต่อมาผู้คนจึงเรียกหญ้าพิษชนิดนี้ว่า  หญ้าตัดลำไส้


แหล่งที่มา  《中华五千年故事》,浙江少年儿童出版社

Comments