放逐君王


放逐君王เนรเทศกษัตริย์

夏朝的最后一个国王叫桀,桀暴虐荒淫,激起人民的反抗。商汤趁机起兵,灭了夏朝,建立了商潮。

กษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เซี่ยพระนามว่าเจี๋ย  เจี๋ยโหดร้ายทารุณและลุ่มหลงในสุรานารี  ปลุกเร้าให้เกิดการต่อต้านของปวงประชา  ซางทังจึงถือโอกาสรวมกำลังทหารล้มล้างราชวงศ์เซี่ย  และสถาปนาราชวงศ์ซาง

尚汤的孙子太甲即位后,由开国老臣伊尹辅佐治理国家。太甲一开始还听伊尹的意见,后来就慢慢变得独断专行,开始由着自己的性子胡来。他破坏先祖的制度,每天寻欢作乐,在宫里干出了很多荒唐事。

หลังจากไท่เจี่ยหลานชายของซางทังครองราชย์   มีขุนนางเก่าแก่เสนาบดีอีอิ่นช่วยบริหารปกครองประเทศ  เริ่มแรกไท่เจี๋ยยังคงฟังความคิดเห็นของอีอิ่น  แต่ในภายหลังเริ่มค่อยๆ ทำตามความคิดตนเอง  เริ่มทำตามอำเภอใจ  ทำลายระบอบของกษัตริย์องค์ก่อน  เสวยสุขใส่ตัวทุกวัน  อยู่ในวังก็ทำแต่เรื่องเหลวไหลไร้สาระมากมาย

伊尹想:“不行!这样下去,国家会灭亡的。我要想办法治止他!”

อีอิ่นคิดว่า  ไม่ได้การแล้ว  หากเป็นอย่างนี้ต่อไป  ประเทศชาติต้องสูญสิ้นแน่  ข้าต้องคิดวิธีการหยุดยั้งพระองค์

这天,伊尹进宫上朝,他向太甲行完礼之后,对他说;“您可别怪我无礼!我要将您放逐到桐宫去。”

ในวันนี้  อีอิ่นได้เข้าเฝ้าในท้องพระโรง  หลังจากที่คารวะไท่เจี๋ยเสร็จ  ก็พูดกับพระองค์ว่า  พระองค์อย่าโทษที่กระหม่อมไร้มารยาท  กระหม่อมจำต้องเนรเทศพระองค์ไปที่วังถงกง

闹嚷嚷的厅堂上顿时鸦雀无声,大臣们都惊呆了,像泥塑木雕似的一言不发。太甲脸色发白,结结巴巴地说:“为,为什么要放逐我?你,你没有权力这么做!”

เสียงอีกทึกครึกโครมในท้องพระโรงก็เงียบกริบทันที  บรรดาขุนนางต่างตกตะลึง  ไม่ปริปากพูดสักคำราวกับไม้แกะสลัก  สีหน้าของไท่เจี่ยซีดเซียว  พูดอย่างตะกุกตะกักว่า  :“อะ อะไรนะจะเนรเทศข้างั้นหรือ?  เจ้า  เจ้าไม่มีสิทธิทำเช่นนี้

 伊尹又行礼道:“先王临终时将您托付给我,您却不听劝,一意孤行,将先王的规矩放在脑后。我要是只对您 尽臣子的礼,就是对先王的失礼!”太甲张了张口,什么话也说不出来。

อีอิ๋น  โปรดประทานอภัย  ก่อนกษัตริย์พระองค์ก่อนจะสิ้นพระชนม์ทรงฝากฝังพระองค์ไว้กับกระหม่อม  แต่พระองค์ไม่ทรงฟังคำแนะนำของกระหม่อม    ทรงทำตามพระทัย  และไม่สนพระทัยในกฎระเบียบปฏิบัติของกษัตริย์พระองค์ก่อน  กระหม่อมทำไปด้วยความนอบน้อมต่อพระองค์  แม้ต้องเสียมารยาทกับกษัตริย์องค์ก่อน  ไท่เจี๋ยอ้าปากค้างพูดอะไรไม่ออกสักคำ

随后,太甲就被伊尹放逐到商汤的坟墓所在地桐宫去了。

จากนั้น  ไท่เจี่ยก็ถูกอีอิ่นเนรเทศไปวังถงกงสถานที่ฝังพระศพของซางทัง

在桐宫,太甲每天看着商汤异常简陋的墓地,听着守墓老人讲述当年商汤艰苦创业的故事。日子久了,太甲幡然醒悟,决心改正错误。他先在桐宫这个小地方干起,多做善事,把桐宫管理得井井有条。

ที่วังถงกง  ทุกๆ วัน  ไท่เจี่ยได้มองดุสุสานที่เรียบง่ายของซางทัง  และได้ฟังผู้เฒ่าเฝ้าสุสานเล่าเรื่องราวที่ซางทังต้องบุกเบิกอย่างยากลำบาก  นานวันเข้าไท่เจี่ยก็รู้สึกสำนึกตัว  ตั้งใจแก้ไขความผิดพลาด  เขาเริ่มทำจากที่เล็กๆ ในวังถงกง  ทำเรื่องราวดีๆ มากมาย  ดูแลวังถงกงให้เป็นระเบียบเรียบร้อย

伊尹非常欣慰,亲自带着文武大臣将太甲迎回首都,把政权交还给了他。

อีอิ่นปลื้มปิติเป็นอย่างยิ่ง  เขาได้นำขุนนางทั้งบุ๋นและบู๊ต้อนรับไท่เจี่ยกลับเมืองหลวงด้วยตนเอง  และมอบอำนาจการบริหารบ้านเมืองคืนแก่พระองค์

太甲从此认真治理国家,成了一位好君王。

จากนั้นมาไท่เจี่ยก็ตั้งใจบริหารบ้านเมือง  และเป็นกษัตริย์ที่มีคุณงามความดีพระองค์หนึ่ง


แหล่งที่มา  《中华五千年故事》,浙江少年儿童出版社

Comments