จอห์น  นี่บะจ่างฉันเพิ่งซื้อมา  ไปห้องฉัน  ฉันเลี้ยงบะจ่างคุณเอง

约翰    :     小王，这就是粽子？没吃过。

                         เสี่ยวหวาง  นี่หรอบะจ่าง  ไม่เคยกินมาก่อน

小王    :     这是节日吃的。你知道今天是什么节日吗？

                         นี่กินกันวันเทศกาล  คุณรู้ไหมว่าวันนี้เป็นเทศกาลอะไร

约翰    :     不知道。你说起节日，我想起来了，前几天我就看见街上好多买粽子的，我正要问你呢！

                         ไม่รู้ซิ  คุณพูดถึงเทศกาล  ฉันก็นึกขึ้นมาได้  หลายวันก่อนฉันเห็นบะจ่างขายอยู่มากมายบนถนน  ฉันกำลังจะถามคุณเลย

小王    :     今天是农历五月初五，是中国比较大的一个传统节日——端午节，是纪念中国有名的诗人屈原的节日，也叫诗人节。这一天人们都要吃粽子的。

                         วันนี้คือวันที่ 5 เดือน 5 ตามปฏิทินจันทรคติ  เป็นเทศกาลสำคัญของจีนที่สืบทอดกันมา(เทศกาลบะจ่าง)  เป็นเทศกาลรำลึกถึงฉูหยวน  นักกวีที่มีชื่อเสียงของจีน  และเรียกว่าวันนักกวี  วันนี้ผู้คนล้วนกินบะจ่างกัน

约翰    :     我知道屈原，他是中国古代一位有名的诗人。关于他的事我知道得不多，再说这跟吃粽子有什么关系呢？

                         ฉันรู้จักฉูหยวน  เขาคือนักกวีโบราณที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของจีน  เกี่ยวกับเรื่องของเขาฉันรู้ไม่มากนัก  แล้วกรณีนี้มีความสัมพันธ์อะไรกับการกินบะจ่าง

                         เรื่องมีอยู่ว่าสองพันสองร้อยกว่าปีก่อน  ณ  เวลานั้นประเทศจีนแบ่งเป็น 7 รัฐ  ซึ่งมีรัฐฉินที่คิดจะทำลายร้างอีกหกแคว้นที่เหลือรวมอยู่ด้วย  ฉูหยวนเป็นชาวรัฐฉู่  เขาคิดว่า  ขอแค่เพียงทั้งหกรัฐรวมพลังสามัคคีกัน  ถึงจะไม่ถูกรัฐฉินทำลายร้าง  เขาจึงนำความคิดของตัวเองไปกราบทูลจักพรรดิแห่งรัฐฉู่  จักรพพรรดิไม่เพียงไม่ฟังข้อเสนอของเขา  ตรงกันข้าม  กลับเนรเทศเขาไปยังบ้านเกิด  ไม่นานเขาก็ได้ยินข่าว่ารัฐฉินได้ตีฝ่าเข้ามาถึงเมืองหลวงของรัฐฉู่แล้ว  รู้สึกทุกข์ใจยิ่งนัก  เลยกระโดดลงในแม่น้ำมี่หลัว

约翰    :     这么有名的一位诗人跳江了，太可惜了。

                         น่าเสียดาย  ที่นักกวีคนหนึ่งที่มีชื่อเสียงมากระโดดน้ำอย่างนี้

小王    :     是啊！他跳江的那一天，正是农历五月初五。人民为了纪念他，就把这一天作为节日。这就是端午节。

                         ใช่น่าเสียดาย  วันที่เขากระโดดน้ำ  ตรงกับวันที่ 5  เดือน 5  ตามปฏิทินจันทรคติ  ผู้คนจึงถือเอาวันนี้เป็นวันเทศกาล  เพื่อเป็นการรำลึกถึงเขา  และนี่ก็คือเทศกาลบะจ่าง

约翰    :     为什么端午节要吃粽子呢？

                         แล้วทำไมเทศกาลตวนหวู่เจี๋ยต้องกินบะจ่างด้วยล่ะ

小王    :     屈原跳江以后，他家乡的人们立刻到江里去找他，但是找了很久也没有找到。因为那时技术条件的关系，也没有找到他的尸首。好心的人们为了不让鱼吃掉他，就把米扔到江中给鱼吃。后来每年五月初五就用米做成粽子扔进江里纪念屈原。在后来就变成吃粽子了。

                         หลังจากที่ฉูหยวนกระโดดน้ำ  ชาวบ้านก็รีบลงไปในน้ำเพื่อหาร่างเขา  แต่หาเท่าไหร่ก็ไม่พบ แม้แต่ศพก็หาไม่พบ  เพราะเวลานั้นเครื่องไม้เครื่องมือยังไม่ดีพอ  ผู้มีจิตใจเมตตาก็นำข้าวโยนลงไปในน้ำให้ปลากิน  เพื่อไม่ให้ปลามากินร่างของเขา  จากนั้นวันที่ 5 เดือน 5  ของทุกปีจึงนำข้าวมาทำเป็นบะจ่างโยนลงไปในแม่น้ำเพื่อรำลึกถึงฉูหยวน  หลังจากนั้นก็กลายมาเป็นการกินบะจ่าง 

约翰    :     原来是这样。

                         เรื่องราวเป็นอย่างนี้นี่เอง

小王    :     在南方端午节除了吃粽子以外还有比赛划船的习惯。

                         ทางตอนใต้เทศกาลตวนหวู่เจี๋ยไม่เพียงกินบะจ่าง  แต่ยังมีประเพณีการแข่งเรือด้วย

约翰    :     这是为什么呢？

                         ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ล่ะ

小王    :     屈原跳江以后，很多热心的人划着船去找他。后来每年端午节都举行划船比赛。

                         หลังจากฉูหยวนกระโดดน้ำ  ผู้คนก็ร้อนใจที่จะพายเรือตามหาเขา  ต่อมาเทศกาลตวนหวู่เจี๋ยจึงมีการจัดการแข่งขันพายเรือทุกปี

约翰    :     那一定很有意思，我非去瞧瞧不可。

                         งั้นคงสนุกมากซินะ  ฉันคงพลาดไม่ได้แล้ว

小王    :     是啊！这时候去江边瞧热闹的人多极了！啊，我们只说话了，忘了吃粽子了。快，尝尝好吃吗？

端午节 (เทศกาลบะจ่าง)    端午节这天，屈原的故乡非常热闹。 วันเทศกาลบะจ่าง  ณ บ้านเกิดของฉูหยวนคึกคักมาก   这天，大家都起得很早，穿上过节的新衣服，一家人坐   在一起吃早饭、喝酒。吃完早饭，大家都到江边去看划   船比赛。住得远的人来不及吃早饭，就带着饭、菜赶路   来到江边。看完划船比赛，大家把粽子扔到江里，表示   对屈原的思念。按着走到屈原的幕前，围坐在地上听老   人讲关于神鱼的传统。   ในวันนี้  ทุกคนต่างตื่นเช้า  สวมใส่เสื้อผ้าใหม่ๆ  แต่ละบ้านรับประทานอาหารเช้า  ดื่มเหล้าร่วมกัน  รับประทานอาหารเช้าเสร็จ  ทุกคนต่างไปริมฝั่งแม่น้ำดูการแข่งขันพายเรือ  คนที่อยู่ไกลหน่อยไม่ทันกินข้าวเช้า  ก็รีบมาริมฝั่งแม่น้ำโดยนำข้าว  และอาหารติดมาด้วย  ดูการแข่งพายเรือจบ  ทุกคนก็นำบะจ่างโยนลงน้ำ  เพื่อแสดงการรำลึกถึงฉูหยวน  ต่อจากนั้นก็เดินไปนั่งบริเวณหน้าสุสานของฉูหยวน  ฟังผู้เฒ่าผู้แก่เล่านิทานเกี่ยวกับเทพเจ้าปลา   屈原跳江以后，他的妹妹屈姑决心非把屈原的尸首找回   来不可。她每天从早到晚坐在江边，望着江水大声地喊     ： “哥哥，你死得可怜啊！哥哥，你快回来啊！快回来   啊！…..”大家看到这种情况，听到这种声音，都叹的气，   流着眼泪 ……..   หลังจากที่ฉูหยวนกระโดดน้ำ  น้องสาวของเขาฉูกูก็มุ่งมั่นที่จะหาศพของฉูหยวนกลับมาให้ได้  เธอนั่งที่ริมฝั่งแม่น้ำตั้งแต่เช้าจรดเย็นทุกวัน  มองที่แม่น้ำและตะโกนว่า  ท่านพี่  ท่านตายอย่างอนาถนัก  ท่านพี่รีบกลับมา  กลับมาเถอะ  ผู้คนที่ได้ยินเสียง  ได้เห็นสภาพแบบนี้แล้ว  ต่างถอนใจ  และน้ำตาไหลพราก    有一天，屈姑正哭着，忽然一条大鱼向她坐着的方向游   过来。它游到屈姑的身边，一个劲儿游来游去，就是不   走，好像有什么话要对屈姑说。屈姑问  ： “鱼啊，你有   什么话就对我说吧，我是屈原的妹妹。”鱼抬起头，眼睛   里流着泪，叹了一口气，什么也没说。屈姑赶快跑回家   把这些情况告诉了姐姐。姐姐把附近的人都叫来了。人   们把那条鱼抬上来，看见鱼的肚子很大。他们打开鱼肚   子，看见屈原安静地躺在里边。大家把屈原抬出来，缝   好鱼肚子，又把鱼放回江里。鱼高高兴兴的游走了。大   家都说这是一条神鱼，它给屈原家乡的人们带来了屈原   的尸首。   มีอยู่วันหนึ่ง  ขณะที่ฉูกูร้องไห้อยู่  ทันใดนั้นก็มีปลาใหญ่ตัวหนึ่งว่ายมายังที่ที่เธอนั่งอยู่  ว่ายมาข้างกายฉูกู  ว่ายไปว่ายมา  ไม่ยอมไปไหน  เหมือนกับจะพูดอะไรกับฉูกู  ฉูกูถามว่า  เจ้าปลา  เจ้ามีอะไรก็พูดกับข้าเถอะ  ข้าคือน้องสาวของฉูหยวน  เจ้าปลาเงยหน้าขึ้น  น้ำตาคลอเบ้า  ถอนใจฟอดหนึ่ง  ไม่พูดอะไรทั้งนั้น  ฉูกูรีบวิ่งกลับบ้านนำเรื่องนี้ไปบอกพี่สาว  พี่สาวเรียกคนในระแวกใกล้เคียงมาหมด  ผู้คนนำปลาตัวนั้นขึ้นมา  เห็นท้องมันใหญ่มาก  พวกเขาจึงผ่าท้องออก  พบว่าฉูหยวนนอนอยู่ข้างในอย่างสงบ  ทุกคนจึงนำฉูหยวนออกมา  แล้วเย็บท้องปลา  จากนั้นจึงนำปลาปล่อยคืนลงในแม่น้ำ   ปลาว่ายน้ำจากไปอย่างเป็นสุข  ทุกคนต่างพูดว่าปลาตัวนี้คือเทพเจ้าปลา  ซึ่งนำพาศพของฉูหยวนกลับมาสู่ผู้คนในบ้านเกิดของฉูหยวน   大家在江边的小山上为屈原修建了一座墓。每年农历五   月初五都到幕前纪念屈原。   ทุกคนที่อยู่บริเวณภูเขาเล็กๆ ริมฝั่งแม่น้ำร่วมสร้างสุสานให้กับฉูหยวน  และไปที่สุสานเพื่อรำลึกถึงฉูหยวนในวันที่ 5 เดือน 5 ตามปฏิทินจันทรคติของทุกปี

แหล่งที่มา  :  现代汉语教程，听力课本 第二册，李德津  李更新  主编