การเรียนภาษาจีนให้ได้ผลนั้นต้องอยู่ที่ใจรักจริงๆ  เพราะถ้าไม่มีใจรักแล้วต่อให้เรียนยังไง  ใช้เวลานานแค่ไหนก็ดูจะไร้ประโยชน์  แม้ครูผู้สอนจะมีส่วนในความสำเร็จของเราอยู่บ้าง  แต่ก็แค่บางส่วนเท่านั้น  เพราะท้ายสุดตนก็เป็นที่พึ่งแห่งตนอยู่ดีค่ะ

ฉันยังจำได้ว่าเมื่อเริ่มเรียนภาษาจีนครั้งแรกเลย  ก็เริ่มจากศูนย์จริงๆ  ไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง  แต่เหล่าซือสอนดีค่ะก็เลยยิ่งทำให้เราอยากเรียนมากขึ้น  นักเรียนในห้องก็มีประมาณสิบห้าสิบหกคนได้ค่ะ  ทุกคนอายุน้อยกว่าฉันหมดเลย  บางคนมาเรียนเพราะสมัครใจมาเรียนเอง  ดูได้จากความตั้งใจ  ส่วนเด็กบางคนพ่อแม่คงเล็งเห็นความสำคัญของภาษาจีนจึงส่งให้ลูกเรียนค่ะ

ผลที่ได้ของเด็กที่เรียนเพราะอยากเรียนเอง  ต่างกับเด็กที่พ่อแม่ส่งให้มาเรียน (หรืออาจจะเรียกว่าบังคับให้เรียนก็น่าจะได้)  เพราะเด็กที่เรียนด้วยความสมัครใจดูจะเรียนรู้เรื่องกว่ามาก  ส่วนเด็กที่มาเรียนเพราะไม่ได้มีความชอบ  เรียนไปแม้จะหลายคอร์สแล้วก็ยังไม่สามารถอ่านแม้กระทั่งพินอินได้เลยค่ะ  อันนี้น่าเสียดายมากค่ะ 

ฉะนั้นพ่อแม่หรือผู้ปกครองควรถามถึงความสมัครใจหรือความรู้สึกของเด็กสักนิดก่อนที่จะให้เรียนภาษาจีนนะค่ะ (อันนี้หมายถึงการเรียนภาษาจีนในสถาบันสอนพิเศษต่างๆนะค่ะ  ไม่ได้หมายถึงสถาบันหรือโรงเรียนที่ได้รวมภาษาจีนไว้ในหลักสูตรแล้ว)  เพราะไม่อย่างนั้นแล้วพ่อแม่ก็ต้องเสียเงินโดยเปล่าประโยชน์  แถมเด็กก็จะอยู่ในสภาพที่กดดันด้วยค่ะ

การเรียนในสถาบันสอนภาษานั้นส่วนใหญ่จะแบ่งเป็นคอร์สๆ ไปค่ะไม่ว่าเราจะเรียนได้แค่ไหน  สอบผ่านหรือไม่ผ่านก็สามารถที่จะเรียนในระดับต่อไปได้อยู่ดี  เพราะทางสถาบันจะวัดแค่ชั่วโมงเรียนเท่านั้น  แต่การรับรู้ภาษาของแต่ละคนย่อมไม่เท่ากัน  บางคนรับรู้เร็ว  บางคนรับรู้ช้า  หากเรารู้ตัวว่าเรารับรู้ช้ากว่าเพื่อนก็ต้องขยันกันมากหน่อยค่ะ  เพราะไม่อย่างนั้นแล้วเมื่อขึ้นคอร์สต่อไปก็จะยิ่งกดดัน  แล้วทำให้เรียนไม่รู้เรื่องไปกันใหญ่

หากใครต้องการเรียนภาษาจีนให้ได้ผลจริงๆ  ก็จะต้องปฏิบัติตัวตามนี้นะค่ะ

1.  อ่านพินอินให้คล่อง

2.  จำคำศัพท์ในบทเรียนให้ได้

3.  รู้การวางรูปประโยคในภาษาจีน

4.  หมั่นสังเกตว่าประโยคใดเหมือนหรือต่างกับภาษาไทยอย่างไร

5.  หากเราอยากเก่งทักษะด้านไหน  (ฟัง,  พูด,  อ่าน,  เขียน) ก็ต้องฝึกด้านนั้นบ่อยๆ

6.  ทบทวนบทเรียนซ้ำ

7.  เตรียมตัวก่อนเรียนบทต่อไป